Dla dzieci i rodziców czasami trudny: Rozpoczęcie przedszkola

Herbst to dla wielu dzieci początek przedszkola. Trzyletnia Mia z radością opowiada wszystkim, że jest już duża i w końcu może iść do przedszkola. Rano wstaje, wspólnie z mamą się szykuje i zaczyna dzień od zdrowego śniadania. Potem w końcu może ruszać: Mia dumnie chwyta swój mały plecak, który sama mogła wybrać. Jej mama szybko pakuje jeszcze butelkę z napojem i pudełko na drugie śniadanie, a potem wyruszają do przedszkola. Mia prawie pęka z radości. Niestety, początek przedszkola nie zawsze przebiega tak gładko. Często dzieci boją się niepewności lub samotności i mają obawy przed nowymi doświadczeniami. Również dla rodziców przystosowanie się do nowej sytuacji nie zawsze jest łatwe.

Przy wsparciu mamy i taty – przygotowanie

Najlepiej, gdy dzieci cieszą się na początek przedszkola tak bardzo jak Mia. Radość z wielkiego dnia można już wcześniej wspierać. Często wystarczy, że towarzyszy się przyjaciółce i jej dziecku w drodze do przedszkola. To zwiększa ciekawość malucha na wiele wspaniałych zabawek, dużych i małych dzieci oraz wspaniałych zajęć. Dodatkowo, dzieci mogą w grupach zabawowych lub raczkowniach nauczyć się obcowania z innymi dziećmi i w ten sposób przygotować się na czas bez rodziców. Dzięki książkom takim jak „Connie idzie do przedszkola” lub audiobookom takim jak „Mój pierwszy dzień w przedszkolu”, maluch również może być doskonale przygotowany na start. Aby zredukować lęk mamy i taty przed wielkim dniem, pomocne może być przeprowadzenie szczegółowej rozmowy z przyszłymi wychowawcami. Ważne jest również, aby poświęcić czas na rozpoczęcie przedszkola. Rodzice powinni liczyć się z okresem adaptacyjnym trwającym około 4 tygodni, w zależności od tempa dziecka. Lista kontrolna na początek przedszkola:

• Kapcie
• Kalosze i odzież przeciwdeszczowa
• W razie potrzeby artykuły do higieny jamy ustnej
• Odzież sportowa
• Butelka z napojem, pudełko na drugie śniadanie i własny kubek przedszkolny
• Plecak

Ważne dla każdego dziecka: okres adaptacyjny

Każde przedszkole opiera się na modelu, według którego nowi przybysze są wprowadzani. Na przykład model monachijski według Winnera i Erndt-Doll mówi, że dziecko, które musi przejść do przedszkola, potrzebuje wsparcia. W pierwszym tygodniu mama i tata powinni przychodzić z dzieckiem do przedszkola na pół dnia. Rodzice mogą towarzyszyć swoim dzieciom i wspólnie z wychowawcami oraz innymi maluchami odkrywać przedszkole. W tym czasie specjaliści starają się poznać zainteresowania i preferencje nowego dziecka.

W końcu odkrywca? – Faza bezpieczeństwa

W fazie bezpieczeństwa rodzice wycofują się, a wychowawcy coraz bardziej przejmują rolę osoby bliskiej. Inne dzieci również odgrywają tutaj ważną rolę. W zależności od tempa dziecka, szóstego dnia przeprowadza się pierwszą próbę rozstania. Jeśli dziecko radzi sobie z tym na luzie lub szybko się uspokaja w przypadku lęku przed rozstaniem, czasowe rozstanie z mamą i tatą zostaje wydłużone.

Ostatni krok każdej pociechy: faza zaufania

Dzięki wyraźnemu ogłoszeniu przez mamę lub tatę, rodzice opuszczają pokój. Maluch wydaje się zgadzać z tą decyzją, gdy po tym wraca do zabawy. W przeciwnym razie rodzice powinni spędzić kolejne dni wspólnie z dzieckiem w przedszkolu, aż dziecko zaakceptuje „samotność”. Końcowa rozmowa refleksyjna z wychowawcami daje rodzicom wgląd

• w to, jak maluch zachowuje się w przedszkolu
• czy dalsza adaptacja przebiegła pomyślnie oraz
• jak obecnie postrzegana jest sytuacja dziecka.

Rodzice dowiadują się nie tylko od wychowawców, czy dziecko dobrze się zaaklimatyzowało, ale także od samego malucha. Dzięki celowym pytaniom dzieci często zdradzają wiele ze swojego nowego codziennego życia. Jeśli dziecko przy odbiorze wita mamę i tatę słowami „jeszcze nie chcę do domu” lub „chcę zostać”, to na pewno dobrze się zaaklimatyzowało w przedszkolu. Prawa do zdjęć: ©Thinkstock / SerrNovik