Okazywanie dzieciom czułości: Dlaczego czułe gesty są ważne
Dla zdrowego rozwoju dzieci potrzebują przede wszystkim jednego: mnóstwo miłości. Zwłaszcza w pierwszych latach życia maluchy potrzebują ciepła i poczucia bezpieczeństwa. Kiedy okazujemy dzieciom czułość, ma to pozytywny wpływ na różne płaszczyzny. Czy wiedzieli Państwo na przykład, że przytulanie jest zdrowe i wpływa na późniejszy rozwój osobowości? Dlatego jeśli przed snem przytulimy się jeszcze z maluchami, to nie tylko wzmacnia więź rodzic-dziecko, ale także wspiera rozwój. Dlaczego czułość jest tak ważna i jak mama i tata mogą właściwie okazywać swoją miłość, podsumowaliśmy w tym artykule.
Przytulanie uszczęśliwia i wzmacnia zdrowie
Szczególnie dla noworodków regularne przytulanie jest niezbędne do przeżycia. Kiedy okazujemy dzieciom czułość, organizm wydziela hormon szczęścia – oksytocynę. To z kolei wzmacnia układ odpornościowy. Skutek: dzieci, które doświadczają więcej czułości, są nie tylko szczęśliwsze, ale też rzadziej chorują. To nie oznacza, że rodzice muszą godzinami tulić swoje pociechy. Krótki pocałunek w czoło lub przytulenie na dobranoc nie zajmuje dużo czasu, a także może mieć pozytywny wpływ.
Okazywanie czułości dzieciom dla zdrowej pewności siebie
Przytulanie może wzmacniać pewność siebie. Zwłaszcza w młodym wieku jest wiele momentów, gdy maluchy czują się niepewnie. Już ciemność w pokoju dziecięcym lub czarownica z ostatniego serialu dla dzieci może wywołać chwilę strachu. To nie powód do niepokoju, ale rodzice powinni traktować tę niepewność poważnie. Dzieci, które w słabych momentach mogą uciec w ramiona dorosłych, doświadczają miłości i bezpieczeństwa. To z kolei wzmacnia ich pewność siebie. Nie ma przy tym znaczenia, u kogo szukają pocieszenia – czy u mamy, taty, babci czy wujka. Ważne jest, aby dziecko czuło, że nie jest samo ze swoimi problemami.
Miłość i bezpieczeństwo kształtują silne osobowości
Wystarczająca ilość czułości ma także wpływ na późniejszy rozwój osobowości. Kiedy okazujemy dzieciom czułość, rozwijają się one na empatycznych i współczujących ludzi. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dziecko rozwija silne poczucie przynależności. Dzieci uczą się, że mogą polegać na innych. Korzystają z tego także w dorosłym życiu: osoby, które w młodości doświadczyły dużo bezpieczeństwa, potrafią później lepiej okazywać swoją miłość.
Jak dzieci odczuwają miłość rodziców
Istnieje wiele sposobów, w jakie rodzice mogą okazywać swoją miłość. Ważne jest znalezienie zdrowej równowagi. Zwłaszcza przy buntujących się dzieciach mama i tata często nie wiedzą, czy powinni pocieszać, czy stosować konieczne środki wychowawcze. Oto kilka pomocnych wskazówek:
Noworodki potrzebują kontaktu fizycznego
Zwłaszcza w pierwszych miesiącach życia nie może zabraknąć wystarczającego poczucia bezpieczeństwa. Rodzice nie powinni więc pozwalać maluchom płakać zbyt długo. Kiedy mama i tata okazują dzieciom czułość, czują się kochane i zdobywają pierwsze pozytywne doświadczenia ze światem.
Między buntem a szacunkiem
Wraz z rozwojem zdolności motorycznych maluchy coraz bardziej rozwijają własną wolę. Teraz bunt jest nieunikniony. Ważne, aby rodzice szanowali życzenia dziecka. To jednak nie oznacza, że trzeba mu na wszystko pozwalać. Tutaj ważna jest zdrowa równowaga.
Wystarczające wsparcie w wieku szkolnym i przedszkolnym
Im starsze dzieci, tym ważniejsze jest ich wspieranie. W szkole czy przedszkolu prędzej czy później pojawią się drobne błędy lub porażki. Rodzice mogą okazywać dzieciom czułość, stojąc za nimi murem i regularnie dodając otuchy.
howa: Tipi i namiot do zabawy na cudowne chwile przytulania
O odpowiednią atmosferę do przytulania dba firma rodzinna howa. Od tipi, przez namiot do zabawy, aż po baldachim: namioty howa są idealne, by się przytulić i schować. Przytulne chwile doceniają tu nie tylko dzieci, ale także dorośli. W swoim małym świecie dziecko może wcielać się w nowe role i ma do tego odpowiednie miejsce do wycofania się. W pokoju dziecięcym starannie wykonane namioty do zabawy szybko staną się ulubionym miejscem małych rozbójników i księżniczek.
